🎖️ आर.सी.एफ. निवृत्ती सोहळा

आज ३१ मे २०१४. आपण सर्वजण माझ्या पप्पांच्या आर.सी.एफ.मधील ३८ वर्षांच्या प्रदीर्घ, यशस्वी आणि समर्पित सेवेनंतरच्या निवृत्तीचा आनंद साजरा करण्यासाठी येथे एकत्र आलो आहोत. या प्रसंगी माझ्या भावना व्यक्त करण्याची संधी मिळणे, हे माझ्यासाठी अत्यंत अभिमानाचे आणि आनंदाचे क्षण आहेत.

माझ्या पप्पांनी त्यांच्या आयुष्यातील प्रदीर्घ काळ आर.सी.एफ.ला दिला. त्यामुळे ही कंपनी त्यांच्यासाठी केवळ नोकरीचे ठिकाण नाही, तर त्यांचे दुसरे कुटुंब आहे. येथे उपस्थित असलेले प्रत्येक सहकारी, मित्र आणि शुभचिंतक आमच्या कुटुंबासाठीही तितकेच आदरणीय आणि जवळचे आहेत.

मला माझ्या पप्पांचा आणि त्यांच्या जीवनप्रवासाचा मनापासून अभिमान वाटतो. अत्यंत साध्या आणि मर्यादित साधनसंपत्ती असलेल्या कुटुंबात त्यांचा जन्म झाला. ते त्यांच्या बालपणातील संघर्षांच्या कथा सांगतात, तेव्हा आम्हाला त्यांच्या जिद्दीचे आणि चिकाटीचे अप्रूप वाटते. शाळेत जाण्यासाठी त्यांना दररोज ४ ते ५ किलोमीटर पायी चालावे लागायचे. पावसाळ्यात अनेकदा पूर आलेली नदी ओलांडून शाळेत जावे लागे. त्याकाळी शाळेपूर्वी आणि शाळेनंतर शेतीची कामे करणेही त्यांच्या दैनंदिन जीवनाचा भाग होता.

महाविद्यालयीन शिक्षण घेत असताना ते वसतिगृहात राहत होते आणि "कमवा व शिका" या योजनेअंतर्गत ग्रंथालयात काम करून शिक्षण घेत होते. त्या काळात लाभलेले अनेक मित्र आजही त्यांच्या आयुष्याचा अविभाज्य भाग आहेत.

त्यांच्या अथक परिश्रमांचे फळ म्हणून त्यांना १९७७ साली आर.सी.एफ.मध्ये नोकरीची संधी मिळाली. स्वतः आयुष्यात अनेक संघर्ष अनुभवल्यामुळे त्यांनी आपल्या कुटुंबीयांचे जीवन अधिक सुखकर करण्यासाठी सदैव प्रयत्न केले. आमच्या संपूर्ण कुटुंबाचा ते आधारस्तंभ राहिले आहेत. आपल्या नातेवाईकांना उत्तम शिक्षण व चांगले भविष्य मिळावे यासाठी त्यांनी नेहमीच मदतीचा हात पुढे केला.

मुंबईत राहूनही त्यांनी आपल्या गावाशी असलेले नाते कधीही विसरले नाही. आपल्या मातीतले ऋण फेडण्याची भावना त्यांच्या मनात सदैव जागृत राहिली. गावाच्या विकासासाठी सुरू झालेल्या विविध सामाजिक उपक्रमांमध्ये त्यांनी सक्रिय सहभाग घेतला. वाणिज्य शाखेचे शिक्षण घेतल्यामुळे आर्थिक स्वावलंबनाचे महत्त्व त्यांना चांगलेच माहीत होते. म्हणूनच गावकऱ्यांना आर्थिक मदत मिळावी यासाठी पतसंस्थेच्या स्थापनेत आणि कार्यात त्यांनी मोलाचे योगदान दिले. या उपक्रमामुळे अनेक युवकांना स्वतःच्या पायावर उभे राहण्याची प्रेरणा मिळाली.

माझ्या मम्मीने सुरू केलेल्या शैक्षणिक प्रकल्पांमध्येही त्यांचा सक्रिय सहभाग राहिला. या संपूर्ण प्रवासात त्यांना माझी मम्मी, सौ. रंजना, यांचे खंबीर सहकार्य लाभले. त्यांच्या प्रत्येक यशामागे, सामाजिक कार्यामागे आणि कर्तृत्वामागे मम्मीचे निःस्वार्थ पाठबळ आहे. शिक्षणाचे महत्त्व ओळखून त्यांनी मम्मीला पदवीपर्यंतचे शिक्षण पूर्ण करण्यासाठी प्रोत्साहन दिले.

तसेच, मी आणि माझा भाऊ उत्तम शिक्षण घेऊन आयुष्यात स्थिर व्हावे यासाठी त्यांनी कोणतीही कसर ठेवली नाही. आम्हाला अभियंता बनविण्यासाठी लागणाऱ्या सर्व सुविधा, मार्गदर्शन आणि पाठबळ त्यांनी उपलब्ध करून दिले.

सामाजिक कार्याविषयीची त्यांची निष्ठा इतकी प्रबळ होती की अनेकदा त्यांना आमच्यासाठी फारसा वेळ देता आला नाही. पण त्याबद्दल आमच्या मनात कधीही खंत नाही. उलट, समाजासाठी त्यांनी दिलेल्या वेळेचा आणि योगदानाचा आम्हाला अभिमानच वाटतो.

पप्पा, तुमच्या या प्रेरणादायी जीवनप्रवासाचा आम्हाला मनस्वी अभिमान आहे. निवृत्तीनंतरचे आयुष्य निरोगी, आनंदी, समाधानी आणि नव्या यशांनी परिपूर्ण जावो, हीच मनःपूर्वक शुभेच्छा.

तुमच्या आयुष्याच्या या नव्या पर्वासाठी खूप खूप शुभेच्छा!

धन्यवाद.